De Wab maakt ontslag eenvoudiger

6 september 2019

Een baan voor het leven bestaat bijna niet meer, maar de ontslagregels dateren nog wel uit de tijd dat je rustig doorwerkte tot je na 40 jaar trouwe dienst een gouden horloge kreeg. Werknemers worden tegenwoordig beoordeeld op hun employability. Ze worden geacht flexibel te zijn. In de Wet Arbeidsmarkt in Balans wordt geprobeerd om flexwerkers iets meer vastigheid te geven, maar tegelijkertijd worden de ontslagregels versoepeld.

Met de Wab wordt ontslag mogelijk als er sprake is van een optelsom van redenen. Met die zogenoemde cumulatiegrond is het in theorie – de praktijk moet nog blijken – eenvoudiger om een werknemer te ontslaan. Nu is het nog zo dat disfunctioneren zonder voltooid dossier in combinatie met een begin van een verstoorde relatie onvoldoende is om tot ontslag over te gaan. Met die Wab mogen verschillende kleine beetjes opgeteld worden tot één ferme conclusie: ontslag. Er zijn zes bouwsteentjes:

  1. frequent ziekteverzuim;
  2. disfunctioneren;
  3. verwijtbaar handelen of nalaten van de werknemer;
  4. werkweigering wegens een ernstig gewetensbezwaar;
  5. een verstoorde arbeidsverhouding, of
  6. andere omstandigheden die zodanig zijn dat voortzetting van de arbeidsovereenkomst in redelijkheid niet kan worden gevergd.

De gevolgen van de nieuwe ontslagregels zijn nog niet te overzien. Onduidelijk is hoe de verschillende kantonrechters de optelsom zullen maken. Duidelijk is wel dat een werkgever die de cumulatiegrond gebruikt om van personeel af te komen, meer zal moeten betalen aan transitievergoeding. Tot maximaal anderhalf keer zoveel. Dat is overigens nog steeds maar 60 procent van de oude kantonrechtersvergoeding (een maandsalaris per gewerkt jaar) waar vroeger mee werd gerekend.

Al met al lijkt het voor een werkgever vanaf volgend jaar als gevolg van de Wab eenvoudiger om van personeel af te komen. Is dat een goede zaak? Flexibiliteit is een groot goed, maar rechtsbescherming óók. Rechtsonzekerheid kan de verhoudingen tussen werkgevers en werknemers op scherp zetten. En dat lijkt me nooit goed.

Rob Stelte

Rob Stelte is managing partner van Pay2day. Hij heeft zich gespecialiseerd in flexibele arbeid. ,,Het allerbelangrijkste van werk is dat je het met plezier doet. Ik zorg dat ik mijn doelgroep zo goed mogelijk kan informeren, want de markt verandert continu.''


Lees onze blog

Personeelstekort: We zijn terug in de jaren '60


19 okt 2021

U wist het niet, maar we zijn terug in de jaren ’60. Nederland heeft voor het eerst in ruim een halve eeuw weer meer vacatures dan werkzoekenden. Destijds leidde die schaarste op de arbeidsmarkt tot een ongekende loonspiraal en later tot de komst van tienduizenden gastarbeiders. De economie én de lonen groeiden als nooit tevoren.


Terug naar kantoor? Dan komt die ene vraag…


8 sep 2021

Bijna zijn we terug naar normaal. Eind deze maand verdwijnen, als alles goed gaat, de laatste maatregelen tegen corona. Ook het advies om zoveel mogelijk thuis te werken vervalt dan. Maar er is alweer een nieuw coronaprobleem: zijn ongevaccineerde werknemers welkom op de werkvloer? Werkgevers en vakbonden staan lijnrecht tegenover elkaar in de discussie. Het is een kwestie van tijd tot we bij Pay2day ook de vraag krijgen: Is de kandidaat gevaccineerd?


Iedereen verdient een kans om mee te doen


11 aug 2021

Het verhaal is inmiddels bekend: het aantal vacatures neemt maand na maand toe en geschikte kandidaten zijn even zeldzaam als een betaalbare koopwoning. Komende jaren zal iedereen mee moeten doen op de arbeidsmarkt. Dat is nodig voor de economie. En mensen die in deze tijd langs de kant staan verdienen een kans om aan te sluiten.


Volgt na de lockdown een personeelstekort?


4 jun 2021

We komen nu toch onverwacht snel uit de lockdown. Dalende cijfers uit de wereld van de zorg; stijgende cijfers op de arbeidsmarkt. Toch is vooruitkijken moeilijk. En waar zijn de vakmensen voor de vacatures?


Kiezen voor vernieuwing


12 mrt 2021

Op 18 maart weten we in grote lijnen wie ons land de komende jaren gaat besturen. Maar wat er met de arbeidsmarkt gaat gebeuren is totaal onbekend. Uit welk verkiezingsprogramma komt bijvoorbeeld de volgende zin? ,,Want het is niet eerlijk als je er als werknemer, gepensioneerde of middeninkomen jarenlang nauwelijks op vooruit bent gegaan, maar mensen aan de top van bedrijven ieder jaar een forse loonsverhoging krijgen. Of als de ene werknemer in een goudgerand vast contract zit terwijl een collega met een flexcontract geen bescherming of vangnet meer heeft.’’ 


Hulde aan de niet-thuiswerker


22 feb 2021

Gaan we weer open in maart? April? Of wordt het mei? Niemand die het weet. Media staan bol met verhalen over de problemen van langdurig thuiswerken. Maar waarom is er zo weinig aandacht voor mensen die niet thuis kúnnen werken? Dat is namelijk de grootste groep. Natuurlijk, de mensen in de zorg voorop. Maar wat te denken van chauffeurs, bouwvakkers, productiemedewerkers, schoonmakers, enzovoorts enzovoorts. Zij hebben niet de luxe dat ze thuis kunnen werken. 


Menu