Werk als Eisenhower

8 februari 2017

Weet je, ik denk dat we met z’n allen verslaafd zijn geraakt aan de tijd. En dan vooral als het gaat om werktijd. Het moet allemaal zo strak mogelijk ingedeeld worden, zodat we alles uit een dag kunnen halen. En ja, ik doe dat ook. Als zzp’er en lijstjesneuroot maak ik dagelijks een to do-lijst die op z’n zachtst gezegd een beetje onrealistisch is.

We zijn allemaal verknocht geraakt aan de klassieke starttijd van negen uur. De hele dag werk je een voorgekauwde planning af: eerst vergaderen, stipt om twaalf uur pauzeren en rond de klok van vijf trek je de deur weer achter je dicht. En dat doe je dan samen met nog miljoenen anderen. Tegelijk.

Nu hoef ik als zzp’er natuurlijk geen rekening te houden met die strakke tijden, maar ik doe het toch. Ik begin netjes om half negen en ik werk – afhankelijk van hoeveel ik te doen heb – tot etenstijd door. Een enkele keer werk ik ’s avonds, maar dat komt dan door die onrealistische planning. Pauzes plan ik niet in. Tussendoor de was doen reken ik als pauze.

Tijdverslaving zorgt ook voor de meest hopeloze combinaties: even gauw een documentje door-nemen op de wc of e-mailen tijdens het koken. Hoe sneller, hoe beter, toch? Nou, niet dus. Dat multitasken zorgt ervoor dat je juist tijd tekort komt, omdat je geen focus hebt. Klinkt eigenlijk best logisch.


Zo’n regime doorbreken lijkt misschien moeilijk, maar dan ken je de theorie van Eisenhower nog niet. Ja, de ouwe president van Amerika. Die wist wel van aanpakken. Maar misschien kan ik beter zeggen dat hij goed was in delegeren. Want alleen de dingen die urgent én belangrijk zijn belandden op zijn to do-lijstje. Want waarom zou je iets doen dat belangrijk is, maar niet urgent? Of andersom? Laat staan dat je iets doet wat én niet urgent is én niet belangrijk. Die streep je gewoon door.

Dus, vul met je team (of alleen, als je zzp’er bent) The Eisenhower Box in en start met schrappen. En vergeet niet, alleen de werkzaamheden die urgent én belangrijk zijn moet je vandaag doen. De rest kun je eventueel doorschuiven naar morgen. Of naar volgende week. Dankzij Eisenhower krijgen we in ieder geval weer een beetje grip op onze vastgeroeste routine. Oh, en je to do-lijst wordt ook een stuk realistischer. Ook niet geheel onbelangrijk. Dan heb je aan het einde van de dag ten-minste een voldaan gevoel.

Sjoske Cornelissen

Een kleine vijf maanden na het behalen van haar diploma Journalistiek besloot Sjoske Cornelissen voor zichzelf te beginnen. Wie niet waagt, die niet wint, was de gedachte. Met een heleboel dromen en een iets minder concreet plan stapte ze - onder de naam Sjoske Media - de freelance wereld in. Nu, zo’n anderhalf jaar later, schrijft ze voor verschillende websites, bedrijven en magazines. Voor Pay2day B.V. blogt Sjoske over de perikelen en successen van een zzp’er en houdt ze je op de hoogte van nieuwe manieren van werken.


Lees onze blog

Terug naar kantoor? Dan komt die ene vraag…


8 sep 2021

Bijna zijn we terug naar normaal. Eind deze maand verdwijnen, als alles goed gaat, de laatste maatregelen tegen corona. Ook het advies om zoveel mogelijk thuis te werken vervalt dan. Maar er is alweer een nieuw coronaprobleem: zijn ongevaccineerde werknemers welkom op de werkvloer? Werkgevers en vakbonden staan lijnrecht tegenover elkaar in de discussie. Het is een kwestie van tijd tot we bij Pay2day ook de vraag krijgen: Is de kandidaat gevaccineerd?


Iedereen verdient een kans om mee te doen


11 aug 2021

Het verhaal is inmiddels bekend: het aantal vacatures neemt maand na maand toe en geschikte kandidaten zijn even zeldzaam als een betaalbare koopwoning. Komende jaren zal iedereen mee moeten doen op de arbeidsmarkt. Dat is nodig voor de economie. En mensen die in deze tijd langs de kant staan verdienen een kans om aan te sluiten.


Volgt na de lockdown een personeelstekort?


4 jun 2021

We komen nu toch onverwacht snel uit de lockdown. Dalende cijfers uit de wereld van de zorg; stijgende cijfers op de arbeidsmarkt. Toch is vooruitkijken moeilijk. En waar zijn de vakmensen voor de vacatures?


Kiezen voor vernieuwing


12 mrt 2021

Op 18 maart weten we in grote lijnen wie ons land de komende jaren gaat besturen. Maar wat er met de arbeidsmarkt gaat gebeuren is totaal onbekend. Uit welk verkiezingsprogramma komt bijvoorbeeld de volgende zin? ,,Want het is niet eerlijk als je er als werknemer, gepensioneerde of middeninkomen jarenlang nauwelijks op vooruit bent gegaan, maar mensen aan de top van bedrijven ieder jaar een forse loonsverhoging krijgen. Of als de ene werknemer in een goudgerand vast contract zit terwijl een collega met een flexcontract geen bescherming of vangnet meer heeft.’’ 


Hulde aan de niet-thuiswerker


22 feb 2021

Gaan we weer open in maart? April? Of wordt het mei? Niemand die het weet. Media staan bol met verhalen over de problemen van langdurig thuiswerken. Maar waarom is er zo weinig aandacht voor mensen die niet thuis kúnnen werken? Dat is namelijk de grootste groep. Natuurlijk, de mensen in de zorg voorop. Maar wat te denken van chauffeurs, bouwvakkers, productiemedewerkers, schoonmakers, enzovoorts enzovoorts. Zij hebben niet de luxe dat ze thuis kunnen werken. 


Alex of Achmed, dat maakt niets uit


1 feb 2021

Het zal toch niet? Een tijd geleden werd een kandidaat ongezien afgewezen. Eerst begreep ik het niet. De nood van de klant was hoog en de kandidaat die we snel konden aandragen voor de job was meer dan gekwalificeerd. Bovendien ken ik hem als iemand die van aanpakken weet; hij is initiatiefrijk en punctueel. Was het dan misschien zijn achternaam? Voor alle duidelijkheid: hij heet geen Bartels of Jansen. Ik heb niet gevraagd of zijn afkomst de reden was voor de afwijzing. Misschien had ik dat wel moeten doen, want het vermoeden blijft.


Menu