WERKEN ZONDER HIËRARCHIE

22 februari 2016

Stel je voor, je arriveert morgen nietsvermoedend op je werk en alle leidinggevenden zijn verdwenen. Wees eens eerlijk: zou je het erg vinden?

Meer dan de helft van de Nederlanders heeft een hekel aan zijn of haar baas. En geef ze eens ongelijk: een leidinggevende bepaalt wat jij moet doen, geniet elke maand een hoger salaris en hij beslist over zaken waar jij het niet mee eens bent. Een baas heeft macht.

Maar iemand moet de boeman zijn, hoor ik je denken. Eens. Er moeten beslissingen genomen worden en het is handig als iedereen weet wat-ie moet doen, maar wie zegt dat dit de taak is van één persoon? En waarom zou hij machtiger moeten zijn dan de anderen in een organisatie?

Hiërarchie is heilig in Nederland, lijkt het. Talloze bedrijven zijn op basis van rangorde georganiseerd. Je begint onderaan en stukje bij beetje werk je jezelf omhoog naar de top. Hoe hoger, hoe beter, is de opvatting.

Maar het kan ook anders. De boel horizontaal organiseren bijvoorbeeld, of werken met zelfsturende teams. Werknemers krijgen meer verantwoordelijkheid, er zijn geen managers en iedereen is gelijk. Voor wie nu een kantoor voor zich ziet waar men collectief met de benen op het bureau naar buiten staart: nieuw organiserende bedrijven bestaan wel degelijk en ze zijn nog succesvol ook.

De hele mikmak van dinsdag op woensdag omgooien is misschien wat hoog gegrepen. Het moge duidelijk zijn dat zo’n verandering gepaard kan gaan met een hoop hobbels. Niet iedereen houdt immers van verantwoordelijkheid en gelijke rechten. Maar je kunt natuurlijk wel iets nieuws proberen, al is het maar om iedereen weer alert te krijgen.

Wat zijn de wensen van een werknemer? Komt hij nog iedere ochtend met een glimlach binnen, zijn de werkzaamheden nog uitdagend genoeg? Bij een beoordelingsgesprek staan de tekortkomingen van de werknemer centraal, maar wat dacht je van een terugkerend gesprek waarin alleen kwaliteiten en wensen belangrijk zijn? Dat lijkt me voor de medewerker een tikkeltje stimulerender. 

Of pak het grootser aan: laat werknemers een dag lang zelf bepalen wat zij doen binnen de organisatie. In veel gevallen betekent dat niet eens een kippenhok, oké, vooruit, afgezien van het eerste uur. Jij wordt toch ook gelukkig van iets leuks doen? Ik ben vast niet de enige die het fijn vindt om te doen waar ik goed in ben of waar ik blij van word. Productiever kan niet.

Hoe je het ook wendt of keert: het kan geen kwaad om eens met een ander oog te kijken naar de organisatie waar je werkt. Er is nog nooit een bedrijf bezweken aan minder hiërarchie en meer aandacht voor de medewerker.

Sjoske Cornelissen

(Sjoske Cornelissen)



Lees onze blog

Volgt na de lockdown een personeelstekort?


4 jun 2021

We komen nu toch onverwacht snel uit de lockdown. Dalende cijfers uit de wereld van de zorg; stijgende cijfers op de arbeidsmarkt. Toch is vooruitkijken moeilijk. En waar zijn de vakmensen voor de vacatures?


Kiezen voor vernieuwing


12 mrt 2021

Op 18 maart weten we in grote lijnen wie ons land de komende jaren gaat besturen. Maar wat er met de arbeidsmarkt gaat gebeuren is totaal onbekend. Uit welk verkiezingsprogramma komt bijvoorbeeld de volgende zin? ,,Want het is niet eerlijk als je er als werknemer, gepensioneerde of middeninkomen jarenlang nauwelijks op vooruit bent gegaan, maar mensen aan de top van bedrijven ieder jaar een forse loonsverhoging krijgen. Of als de ene werknemer in een goudgerand vast contract zit terwijl een collega met een flexcontract geen bescherming of vangnet meer heeft.’’ 


Hulde aan de niet-thuiswerker


22 feb 2021

Gaan we weer open in maart? April? Of wordt het mei? Niemand die het weet. Media staan bol met verhalen over de problemen van langdurig thuiswerken. Maar waarom is er zo weinig aandacht voor mensen die niet thuis kúnnen werken? Dat is namelijk de grootste groep. Natuurlijk, de mensen in de zorg voorop. Maar wat te denken van chauffeurs, bouwvakkers, productiemedewerkers, schoonmakers, enzovoorts enzovoorts. Zij hebben niet de luxe dat ze thuis kunnen werken. 


Alex of Achmed, dat maakt niets uit


1 feb 2021

Het zal toch niet? Een tijd geleden werd een kandidaat ongezien afgewezen. Eerst begreep ik het niet. De nood van de klant was hoog en de kandidaat die we snel konden aandragen voor de job was meer dan gekwalificeerd. Bovendien ken ik hem als iemand die van aanpakken weet; hij is initiatiefrijk en punctueel. Was het dan misschien zijn achternaam? Voor alle duidelijkheid: hij heet geen Bartels of Jansen. Ik heb niet gevraagd of zijn afkomst de reden was voor de afwijzing. Misschien had ik dat wel moeten doen, want het vermoeden blijft.


Hoe laat is het? Solidariteit!


22 jan 2021

Het is een bekende slogan bij demonstraties: ‘Hoe laat is het? Solidariteit!’ Niet dat ik zo'n demonstrant ben, maar ik ben het er nu wel mee eens. Meer dan ooit hebben we solidariteit nodig. Met de avondklok vanaf 21 uur wordt de corona-crisis weer dieper. Voor je gevoel althans. Nog maar één bezoeker per dag en op tijd naar huis. De crisis wordt dieper en erger. En het licht aan het eind van de tunnel is weer verder weg. Alleen door elkaar te helpen gaan we het redden.


Aftellen naar een beter en vooral virusvrij jaar


28 dec 2020

Niet eerder hebben we met elkaar zo verlangd naar het nieuwe jaar. 2020 gaat de boeken in als een jaar om snel te vergeten. 2021 belooft zoveel beter te worden, al in de eerste week van het nieuwe jaar kan er begonnen worden met vaccineren. Dat wordt tegelijkertijd het begin van het einde van de recessie.  


Menu